Budżet Powiatu Strzelecko-Drezdeneckiego na 2026 rok – założenia i struktura wydatków

Rada Powiatu Strzelecko-Drezdeneckiego uchwaliła budżet na 2026 rok. Dokument określa plan finansowy powiatu, obejmujący dochody, wydatki bieżące, inwestycje oraz sposób finansowania deficytu.

Podstawowe dane budżetowe na 2026 rok

Zgodnie z uchwałą budżetową:

• dochody powiatu wynoszą 99,08 mln zł,
• wydatki zaplanowano na poziomie 101,10 mln zł,
• deficyt w wysokości 2,02 mln zł zostanie pokryty nadwyżką z lat ubiegłych.

Budżet nie zakłada zaciągania nowych kredytów inwestycyjnych, a jego konstrukcja opiera się na zachowaniu płynności finansowej i zabezpieczeniu bieżących zobowiązań.

Struktura wydatków – dominacja kosztów bieżących

Największą część budżetu 2026 stanowią wydatki bieżące, które przekraczają 90,6 mln zł. W ich ramach kluczową pozycją są wynagrodzenia i składki na ubezpieczenia społeczne, zaplanowane na poziomie 65,8 mln zł.

Oznacza to, że około 65% wszystkich wydatków przeznaczonych jest na koszty osobowe. Wysoki udział wynagrodzeń dotyczy przede wszystkim:

• oświaty i wychowania,
• administracji publicznej,
• jednostek pomocy społecznej,
• służb i instytucji bezpieczeństwa.

Co istotne, wysoki poziom kosztów osobowych utrzymuje się mimo postępującej automatyzacji i cyfryzacji administracji publicznej, które w założeniach miały ograniczać presję płacową i koszty obsługi.

Inwestycje i wydatki majątkowe

Na wydatki majątkowe (inwestycje) w 2026 roku zaplanowano 10,48 mln zł, co stanowi około 10% całego budżetu. Środki te obejmują głównie:

• zadania związane z drogami powiatowymi,
• zakupy inwestycyjne i modernizacje infrastruktury,
• projekty realizowane z udziałem funduszy zewnętrznych.

W budżecie nie przedstawiono jednego, zbiorczego wykazu inwestycji z nazwami i lokalizacjami, a zadania inwestycyjne są rozproszone w klasyfikacji budżetowej.

Dochody powiatu

Dochody budżetu w 2026 roku pochodzą głównie z:

• udziałów w podatkach PIT i CIT,
• subwencji ogólnej,
• dotacji celowych na zadania zlecone,
• środków krajowych i unijnych.

Struktura dochodów pozostaje zbliżona do lat poprzednich, a samodzielność finansowa powiatu w dalszym ciągu w dużym stopniu zależy od transferów zewnętrznych.

Porównanie z budżetem 2025

Dla lepszego obrazu sytuacji warto zestawić budżet 2026 z uchwalonym budżetem na 2025 rok:

2025 rok:

• wydatki na wynagrodzenia i składki: ok. 59,9 mln zł,
• wydatki inwestycyjne: ok. 17,5 mln zł.

2026 rok:

• wydatki na wynagrodzenia i składki: 65,8 mln zł,
• wydatki inwestycyjne: 10,48 mln zł.

Oznacza to wzrost kosztów osobowych o niemal 6 mln zł w ciągu jednego roku, przy jednoczesnym spadku nakładów inwestycyjnych o około 7 mln zł.

Wnioski

Budżet Powiatu Strzelecko-Drezdeneckiego na 2026 rok ma charakter ostrożny i utrzymaniowy. Zapewnia stabilne finansowanie bieżących zadań, ale jednocześnie pokazuje rosnącą presję kosztów osobowych oraz ograniczenie przestrzeni na inwestycje.

Porównanie z 2025 rokiem wskazuje, że rosnące wydatki na wynagrodzenia stopniowo wypierają wydatki rozwojowe, co w dłuższej perspektywie może ograniczać zdolność powiatu do realizacji nowych inwestycji i projektów infrastrukturalnych.

Co istotne, wzrost wydatków na wynagrodzenia i pochodne nie jest zjawiskiem lokalnym, lecz wpisuje się w ogólnokrajowy trend widoczny w finansach publicznych. W wielu jednostkach samorządu terytorialnego rosnące koszty osobowe coraz wyraźniej konkurują z wydatkami rozwojowymi, ograniczając możliwości realizacji inwestycji infrastrukturalnych i projektów o długofalowym znaczeniu. Dzieje się to mimo postępującej automatyzacji, cyfryzacji usług publicznych oraz rozwoju narzędzi opartych na sztucznej inteligencji, które w założeniach miały zwiększać efektywność administracji i redukować koszty jej funkcjonowania. W tej sytuacji coraz częściej pojawia się pytanie, czy państwo – zarówno na poziomie centralnym, jak i samorządowym – nie powinno szerzej i konsekwentniej wykorzystywać dostępnych technologii do automatyzowania procesów administracyjnych, ograniczania powtarzalnych czynności i stopniowego zastępowania części pracy ludzkiej rozwiązaniami systemowymi. Bez takich działań rosnące koszty utrzymania aparatu administracyjnego mogą nadal wypierać wydatki prorozwojowe, prowadząc do utrwalenia modelu finansowania opartego przede wszystkim na utrzymaniu istniejących struktur, zamiast na budowaniu potencjału rozwojowego.